Güneş pillerinin toplam %98’i silisyumdan (Si) oluşmaktadır. Silisyum hakkında, yerkabuğunda en sık ya da dünyada ikinci sıklıkta görülen element olarak, bahsedilir. Bu tür karşılaştırmalar yanılgıya yol açmaktadır, çünkü silisyum solar hücrelerin endüstriyel üretimi için uygun olan bir şekilde mevcut olmadığından, daha çok oksijen ile birleşip kuvars (SiO₂) kumu olarak bulunması ve aynısı sıkca ortaya çıkan, fakat yakıt hücreleri için saf ve uygun olmayan su (H₂O) için de geçerlidir.

Güneş pillerinden elde edilen elektrik (fotovoltaik) ne kadar ucuz olabilir? Güneş pilleri (GP) için başka seçenekler var mıdır? Hangi uygulamalarda GP bugünki fiyatlara rağmen rekabete uygundur ve gerçekten GP üretiminde gerektiğinden daha fazla enerji mi üretilmektedir?

Güneş pili hücreleri öncelikle üç tipte mevcuttur: mono kristal, poli kristal ve amorf (ince tabakalı hücre olarak da adlandırılmakta).

Polikristalin hücrelerinin etki derecesi hafif bir şekilde düşük iken (%10-15’e kadar), mono hücrelerin etki derecesi en yüksek seviyededir (%15-20’ye kadar). Karşılaştırıldığında ne yazık ki mono hücrelerin üretimi için silisyumun yüksek derecede saf olması gerektiğinden, daha pahalıdır.